Waarom we IR-technologie gebruiken voor luchtvaartcoatings
Wanneer je een vliegtuig bouwt, moet je rekening houden met de ergste scenario’s: aanvallen van vogels, grind dat van de landingsbaan wordt opgeworpen, en dingen die met hoge snelheid tegen het rompdeel van het vliegtuig botsen. Op zulke momenten wil je niet dat de coating alleen maar ‘er is’ – je wilt dat deze energie kan opnemen zonder te barsten. Daar komt de infraroodverwarming om de hoek kijken. Het is anders dan die ouderwetse convectiekammen.
Het geheim zit in de verbinding tussen de onderdelen
Het voordeel van infraroodverwarming is dat het niet alleen de lucht rondom het materiaal verwarmt, maar ook rechtstreeks in de coating doordringt. Hierdoor vindt de polymerisatie sneller en, nog belangrijker, gelijmerijk plaats. Als je de coating te lang laat drogen in een koude werkruimte, ontstaan er interne spanningen. Stel je voor dat het om een opgerolde veer gaat die op het punt staat te breken. Als er iets tegen een gespannen oppervlak botst, zal de verf loskomen. Maar met infraroodverwarming blijft de coating flexibel. Dat is het verschil tussen een klein kleurtje en een situatie waarin de verf helemaal van het aluminium wordt afgebladderd door een aanval van een vogel.
Hoe het werkt in de praktijk
Je kunt natuurlijk geen warmtelamp rechtstreeks op het vliegtuig richten en hopen op het beste resultaat. Je moet voorzichtig zijn. Als je de oppervlakte te hard verwarmt, kan het paneel vervormen of kan de verbinding met de primer beschadigd raken. Het is dus een kwestie van balans vinden. We gebruiken meestal kortegolfradio om het oppervlak snel te laten drogen, en middengolfradio wanneer we willen dat de warmte dieper in de dikere lagen van de primer doordringt.
De nadelen
Infraroodverwarming is geen magische oplossing. Je moet de afstand precies goed instellen. Als de emissoren te dicht bij elkaar zijn, ontstaan er ‘ hete plekken’. Die plekken worden broos, waardoor er problemen kunnen ontstaan. Om dit te voorkomen, heb je een temperatuursysteem nodig dat de oppervlaktetemperatuur binnen een bepaald bereik houdt. Zonder een goede sensortechnologie kun je alleen maar gissen. En in de luchtvaart is gissen een slecht idee.