Als je probeert een structurele deuk in een ruimtevaartuig dat rondom de aarde in omloop is te herstellen, kom je voor een groot probleem te staan: je hebt warmte nodig, maar je kunt het hele ruimtevaartuig niet zomaar verhitten. Conventionele ovens zijn te langzaam, te groot en bovendien te duur voor zo’n beperkte ruimte. Daarom gebruiken we korte golflengte-infrarode emitters. Stel je het voor als een soort ‘chirurgische aanval’ met warmte. In plaats van tijd te verspillen met het opwarmen van de lucht rondom het gebied dat gerepareerd moet worden, stuurt de SWIR-emitter energie rechtstreeks naar de materialen die worden gebruikt voor het ruimtevaartuig. Hierdoor worden de moleculen in het beschadigde gebied rechtstreeks geraakt, waardoor er een gefocuste hete zone wordt gecreëerd. Het gaat erg snel. Je bereikt de gewenste temperatuur bijna onmiddellijk, waardoor je niet hoeft te wachten tot alles is uitgehard. Om dit te kunnen doen, gebruiken we kwartslampen met hoge vermogens. Je hebt voldoende energie nodig om de ‘materiële geheugenfuncties’ van de materialen te activeren of om de harsen in de composietmaterialen in slechts seconden tijd te laten uitharden. Maar je moet voorzichtig zijn. We gebruiken een PID-regelaar, want als je de temperatuur ook maar iets te hoog stelt, riskeer je dat de structuur van het materiaal wordt beschadigd. Meestal installeren we deze apparaten in modulaire arrays. Het is een eenvoudige oplossing: als de deuk groter is, voeg je gewoon meer modules toe. Een praktisch tip: je moet kabels gebruiken die bestand zijn tegen hoge temperaturen. Anders zal de isolatie smelten zodra de emitter wordt ingeschakeld. Maar er is ook een nadeel: hoge-intensiteit-infraroodlicht heeft een grote invloed op het materiaal. Omdat er een groot temperatuursverschil ontstaat tussen het gebied dat wordt gerepareerd en het koude chassis, kan dit leiden tot interne spanningen in het metaal. Het is dus belangrijk om een balans te vinden tussen het vermogen van de apparaat en de duur dat de warmte wordt toegepast. Als je te veel kilowatts gebruikt, kan het gehele paneel vervormen. Daarom is de koelfase net zo belangrijk als de verhittingsfase. Je moet het materiaal langzaam en gestaag laten uitharden, anders gaat al het harde werk voor niets.
